به زبان خیلی ساده، و کاملا علمی در قالب یک مطلب میخوام نحوه تفکیک نقطه زن های پالسی رو براتون توضیح بدم . این مطلب رو مطالعه کنید کامل متوجه خواهید شد که تفکیک فلزات در فلزیاب های پالسی چگونه انجام می شود .
فلزیاب پالسی چطور کار میکنه؟
فرض کن سیمپیچ (لوپ) مثل یک آهنربای برقیه.
دستگاه یک پالس قوی برق به لوپ میفرسته.
لوپ یک میدان مغناطیسی درست میکنه.
پالس قطع میشه.
اگر زیر زمین فلزی باشه، اون فلز برای چند لحظه خودش یک میدان مغناطیسی ضعیف تولید میکنه.
دستگاه این میدان برگشتی رو اندازه میگیره.
هر فلز این انرژی رو با سرعت متفاوتی از دست میده و همین تفاوت، سرنخ دستگاه برای تشخیص نوع فلزه.
دستگاه از کجا میفهمه فلز باارزشه یا بیارزش؟
دستگاه چند چیز رو بررسی میکنه:
سرعت برگشت سیگنال
قدرت سیگنال
شکل سیگنال
مدت زمان باقی موندن سیگنال
بعد با برنامهای که داخل دستگاهه مقایسه میکنه و یک نتیجه احتمالی میده.
مثلاً:
آهن معمولاً یک رفتار مشخص داره.
طلا رفتار متفاوتی داره.
مس و برنز هم الگوی خودشون رو دارن.
اما این تشخیص ۱۰۰٪ قطعی نیست.
معمولاً چه فلزهایی را باارزش حساب میکنند؟
اغلب فلزیابها این فلزها را ارزشمند در نظر میگیرند:
🟡 طلا
⚪ نقره
🟠 مس
🟤 برنز
🟡 برنج
اینها معمولاً به عنوان فلزات غیرآهنی (Non-Ferrous) شناخته میشوند.
چه فلزهایی را بیارزش حساب میکنند؟
معمولاً:
میخ آهنی
میلگرد
ورق آهن
قوطیهای فولادی
تکههای زنگزده
اینها فلزات آهنی (Ferrous) هستند و بسیاری از دستگاهها تلاش میکنند آنها را حذف یا با صدای متفاوت اعلام کنند.
چرا بعضی وقتها اشتباه میکند؟
چند مثال ساده:
یک حلقه طلای کوچک ممکن است رفتاری شبیه یک تکه فویل آلومینیومی داشته باشد.
یک قوطی نوشابه آلومینیومی ممکن است شبیه یک جسم باارزش دیده شود.
یک تکه آهن زنگزده در عمق زیاد ممکن است مثل یک فلز غیرآهنی به نظر برسد.
به همین دلیل هیچ فلزیابی نمیتواند همیشه با اطمینان بگوید «این طلاست».
مزیت اصلی استفاده از نقطه زن پالسی چیه ؟
مزیت اصلی فلزیاب پالسی این است که:
عمق بیشتری دارد.
در خاکهای معدنی و شور بهتر کار میکند.
اما در عوض، نسبت به بسیاری از فلزیابهای VLF، تفکیک نوع فلز در آن مقداری ضعیفتر است؛ چون اطلاعات کمتری از سیگنال در اختیار دارد و بیشتر روی قدرت و زمان برگشت سیگنال تکیه میکند. نقطه زن های VLF معمولا عمق کمی در حد نهایت 80 سانت میگیرن ولی در عوض تفکیک نسبتا بهتری دارن . گرچه نقطه زن های VLF هم در تفکیک 100 درصد نیستند !
یک مثال عامیانه
فرض کن توی یک اتاق تاریک هستی و به دیوار دست میزنی.
از روی صدا و لرزش میتوانی حدس بزنی دیوار چوبی است یا فلزی.
اما نمیتوانی مطمئن شوی پشت دیوار یک سکه طلاست یا یک تکه برنج.
فلزیاب پالسی هم تقریباً همین کار را انجام میدهد؛ از روی «رفتار» سیگنال حدس میزند، نه اینکه جنس فلز را مستقیماً ببیند.
در نتیجه، دستگاههای پالسی معمولاً فقط با احتمال اعلام میکنند که هدف آهنی یا غیرآهنی است و تشخیص دقیق «طلا، نقره یا مس» به عواملی مثل اندازه هدف، شکل آن، عمق، نوع خاک و کیفیت الگوریتم دستگاه بستگی دارد.
تفکیک فلزات در فلزیاب های پالسی
محصولات پیشنهادی
اسکنر ژئوفیزیک فلوک
به زبان خیلی ساده، و کاملا علمی در قالب یک مطلب میخوام نحوه تفکیک نقطه زن های پالسی رو براتون توضیح بدم . این مطلب رو مطالعه کنید کامل متوجه خواهید شد که تفکیک فلزات در فلزیاب های پالسی چگونه انجام می شود .
فلزیاب پالسی چطور کار میکنه؟
فرض کن سیمپیچ (لوپ) مثل یک آهنربای برقیه.
- دستگاه یک پالس قوی برق به لوپ میفرسته.
- لوپ یک میدان مغناطیسی درست میکنه.
- پالس قطع میشه.
- اگر زیر زمین فلزی باشه، اون فلز برای چند لحظه خودش یک میدان مغناطیسی ضعیف تولید میکنه.
- دستگاه این میدان برگشتی رو اندازه میگیره.
هر فلز این انرژی رو با سرعت متفاوتی از دست میده و همین تفاوت، سرنخ دستگاه برای تشخیص نوع فلزه.
دستگاه از کجا میفهمه فلز باارزشه یا بیارزش؟
دستگاه چند چیز رو بررسی میکنه:
- سرعت برگشت سیگنال
- قدرت سیگنال
- شکل سیگنال
- مدت زمان باقی موندن سیگنال
بعد با برنامهای که داخل دستگاهه مقایسه میکنه و یک نتیجه احتمالی میده.
مثلاً:
- آهن معمولاً یک رفتار مشخص داره.
- طلا رفتار متفاوتی داره.
- مس و برنز هم الگوی خودشون رو دارن.
اما این تشخیص ۱۰۰٪ قطعی نیست.
معمولاً چه فلزهایی را باارزش حساب میکنند؟
اغلب فلزیابها این فلزها را ارزشمند در نظر میگیرند:
- 🟡 طلا
- ⚪ نقره
- 🟠 مس
- 🟤 برنز
- 🟡 برنج
اینها معمولاً به عنوان فلزات غیرآهنی (Non-Ferrous) شناخته میشوند.
چه فلزهایی را بیارزش حساب میکنند؟
معمولاً:
- میخ آهنی
- میلگرد
- ورق آهن
- قوطیهای فولادی
- تکههای زنگزده
اینها فلزات آهنی (Ferrous) هستند و بسیاری از دستگاهها تلاش میکنند آنها را حذف یا با صدای متفاوت اعلام کنند.
چرا بعضی وقتها اشتباه میکند؟
چند مثال ساده:
- یک حلقه طلای کوچک ممکن است رفتاری شبیه یک تکه فویل آلومینیومی داشته باشد.
- یک قوطی نوشابه آلومینیومی ممکن است شبیه یک جسم باارزش دیده شود.
- یک تکه آهن زنگزده در عمق زیاد ممکن است مثل یک فلز غیرآهنی به نظر برسد.
به همین دلیل هیچ فلزیابی نمیتواند همیشه با اطمینان بگوید «این طلاست».
مزیت اصلی استفاده از نقطه زن پالسی چیه ؟
مزیت اصلی فلزیاب پالسی این است که:
- عمق بیشتری دارد.
- در خاکهای معدنی و شور بهتر کار میکند.
اما در عوض، نسبت به بسیاری از فلزیابهای VLF، تفکیک نوع فلز در آن مقداری ضعیفتر است؛ چون اطلاعات کمتری از سیگنال در اختیار دارد و بیشتر روی قدرت و زمان برگشت سیگنال تکیه میکند. نقطه زن های VLF معمولا عمق کمی در حد نهایت 80 سانت میگیرن ولی در عوض تفکیک نسبتا بهتری دارن . گرچه نقطه زن های VLF هم در تفکیک 100 درصد نیستند !
یک مثال عامیانه
فرض کن توی یک اتاق تاریک هستی و به دیوار دست میزنی.
- از روی صدا و لرزش میتوانی حدس بزنی دیوار چوبی است یا فلزی.
- اما نمیتوانی مطمئن شوی پشت دیوار یک سکه طلاست یا یک تکه برنج.
فلزیاب پالسی هم تقریباً همین کار را انجام میدهد؛ از روی «رفتار» سیگنال حدس میزند، نه اینکه جنس فلز را مستقیماً ببیند.
در نتیجه، دستگاههای پالسی معمولاً فقط با احتمال اعلام میکنند که هدف آهنی یا غیرآهنی است و تشخیص دقیق «طلا، نقره یا مس» به عواملی مثل اندازه هدف، شکل آن، عمق، نوع خاک و کیفیت الگوریتم دستگاه بستگی دارد.
تفکیک فلزات در فلزیاب های پالسی
اسکنر ژئوفیزیک فلوک
